Loading...

نشست “اصفهان شناسی (1)”

از مدت ها موسسه فرهنگی ایوان در فکر آغاز فعالیتی ویژه با موضوعیت اندیشه ایرانشهری بود. در این راستا، پس از تحقیق و تفحص های بسیار، به این نتیجه رسید که این فکر و ایده را از شهر هنرپرور اصفهان آغاز کند. شهر اصفهان در فضایی با حال و هوای این موضوع و پیشینه پربار تاریخی می تواند آغازگر پرجهشی برای این راه باشد. بنابراین برنامه سلسله نشست های اصفهان شناسی تنظیم گردید تا دوستداران را تشویق کند که شهر را بهتر بشناسند و در این خصوص، از بزرگانی که سالها در این زمینه تحقیق و پژوهش کرده اند ،دعوت به همکاری شد.
برنامه نخست این مجموعه در 29 شهریور 1396در آخرین روزهای تابستانی ، در خانه تاریخی صفوی با نگاه تاریخی و با حضور افتخاری دکتر مهدی کیوان تشکیل گردید. حضور دکتر مهدی کیوان و خود موضوع اصفهان شناسی، سبب شد اساتید، هنرمندان و دوست داران اصفهان و با حمایت و استقبال سازمان میراث، شورای شهرو…. گرد هم آیند.

دکتر مهدی کیوان متولد 1319، با بیش از نیم قرن مطالعه و تدریس تاریخ اصفهان و ایران در دانشگاه اصفهان و محقق و نویسنده کتاب هایی همچون: سیری در تاریخ فرهنگ ایران، پیشه وران و زندگی صنفی آنان در عهد صفوی تاریخ طاهریان، تاریخ افشاریه و … دراین نشست به موضوعات و تفکر هایی که نیاز به آموزش دارد و باید از پایه شروع شود و به مدیران شهری نیز این آگاهی انتقال پیدا کند، موضوعات مهم مطرح شده در این نشست عبارتند از :

  • اصفهانی بودن و ایرانی بودن را باید آموزش داد. وی با اشاره به اهمیت فهم اصفهان، گفت: «در اروپا بی‌اندازه روی شهر و حفظ اصالتشان تعصب دارند. اصفهان هم شهری نیست که بشود به سادگی فراموشش کرد. باید اصفهانی بودن را یاد داد. ایرانی بودن را هم باید یاد داد.»
  • مدیران شهری باید اصفهان را بفهمند و بشناسند. اصفهان آخرین نفس هایش را می‌کشد. روزگاری باور مردم این بود که ایران نافستان و دل زمین است. حالا نســل جوان از فارسی حرف زدن هم شرمش می‌شود و سنت و مدرنیته را قاطی می‌کند.
  • شاه عباس چهارباغ را به دست پولدارها داد و این خیابان از دروازه دولت تا کوه صفه ساخته شد. اما مهندسان، شهر را برای طبقه متوسط ساختند. این طبقه برای اولین بار در زمان صفوی به وجود آمد. عباس آباد که به تبریز نو یا تبریز آباد هم مشهور بود و جلفا دو محله‌ای بودند که برای طبقه متوسط ساخته شدند. اما برای طبقه ضعیف هم ساخته شد.

با استقبال پرشور حاضرین و بازخوردهای مثبت اولین نشست، موسسه نوبنیان ایوان با انگیزه ای قوی تر ادامه دهد و برنامه ای به صورت هر دو هفته یکبار چهارشنبه های اصفهان شناسی را در خانه ی صفوی برگزار کند. امید است با انتقادات و پیشنهادات دوستان، هر سری این نشست ها کامل تر و بی نقص تر از قبل برگزار شود.
نشست بعدی این موسسه بعد از سپری شدن دهه اول و دوم محرم در تاریخ 19مهرماه با حضور نویسنده و شاعر گرانقدر آقای علی خدایی تشکیل خواهد شد. از جمله آثار گرانبهای این بزرگوار می توان به کتاب های زیر اشاره کرد:

  • از میان شیشه، از میان مه، نشر آگاه، ۱۳۷۰
  • تمام زمستان مرا گرم کن، نشر مرکز، ۱۳۷۹
  • کتاب آذر، نشر چشمه، ۱۳۸۸
  • نزدیک داستان، نشر چشمه، ۱۳۹۵

 

نشست “اصفهان شناسی (2)”

علی خدایی در دومین نشست روایت­ هایی از اصفهان را، از کتاب خودش به نام «دیگر داستان» قرائت کرد:
اینجا که ایستاده ­ام تا چند سالی پیش عمارتی قدیمی بود. دو طبقه داشت. عمارتی آجری با دری بزرگ که در سمت شمالی باز می شد و راه پل ه­ای سنگی که به دور خودش می­ چرخید و ما از آن بالا می ­رفتیم تا به طبقه دوم برسیم. اینجا همان بیمارستان قدیمی خورشید یا شفاخانه خورشید بود.

نشست “اصفهان شناسی (3)”

سید محمد بهشتی رئیس پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری در سومین نشست اصفهان ­شناسی همچنان که از مفاهیم «شناخت در تاریکی»، موج «غلط گرفتن از سرزمین»، اعتقاد به «بدیهیات» صحبت کرد، از مخاطبان خواست که خالی از ذهن و بدون اتکا به بدیهیات، به شناخت سرزمین و رفتار با آن بپردازند. به گفته این پژوهشگر، شناخت ما از ایران و اصفهان، «شناخت در تاریکی» است و ما امروزه تخصص پیدا کرده ­ایم که شناختمان در تاریکی باشد و برای همین است که مشکلمان پیچیده شده؛ دچار شناخت هستیم ولی از جنس نادرست. در حالی که اگر خالی از ذهن بودیم احتمال اینکه زودتر شناخت پیدا کنیم، بیشتر بود.

نشست “اصفهان شناسی (4)”

محسن حبیبی نویسنده کتاب از شار تا شهر، مهمان نشست بعدی بود. او با اشاره به قصه شهرها خاطر نشان کرد: هر شهر دارای یک قصه است. اگر قصد بررسی نقش پررنگ خاطره در حافظه تاریخی و هویت شهر داریم، شناخت صحیح قصه و خاطرات یک شهر اقدامی لازم برای معماری و شهرسازی است. همه انسان ها خاطراتی برای خود دارند و هیچ شهری هم بدون خاطره نیست و این جزئی جدایی ناپذیر از زندگی اجتماعی ماست. گاهی در مطالعات شهری، ما بدون بازشناسی خاطرات یک شهر از شهر خاطره زدایی می کنیم و این کار باعث از بین رفتن بخشی از خاطرات شهر و شهروندان خواهد شد. به همین دلیل هجوم به خاطره شهر سهمناک است. بسیاری از آدم ها از میان ما رفته اند اما خاطراتشان در ذهن ما زنده هست و این تشبیه برای شهرها نیز وجود دارد. ممکن است بسیاری از قسمت های شهر از بین رفته باشد، ولی خاطره ها باشد و اینجاست که خاطره معنا پیدا می کند برای تدوین هویت شهر، برای شهر بازتعریف گردد و در واقع بقای شهر در خاطره شهر و حافظه شهر است.و این موضوعی است که معماران و شهرسازان ما کمتر به آن توجه می کنند.

نشست “اصفهان شناسی (5)”

وحید قاسمی در پنجمین نشست اصفهان شناسی متنی از اصفهان به نام “رقعه آقا منصور” که در ادامه آورده شده است را قرائت کرد.
در ایام جدایی و زمان تنهایی اگر این مستهان را به حسب اتفاق سیر چمن یا گشت گلشن روی داد، از یاد آن عندلیب باغ محبت گل داغم شکفته و غنچه دلم پژمرده گشته نظاره گل سوری موجب ازدیاد درد دوری و تفرج آب و هوای بستان باعث نشو و نمای نهال حرمان گشته و اگر احیاناً به تکلیف عزیزی لحظه ای در قهوه خانه می نشینید که شاید خاطر از غم برهاند و غنچه دل را به نسیم شمیم قهوه خانه بشکفاند از یاران مصاحب همه جا عمر آه پیاله قهوه چون داغ تازه در دست گل می‌کند و شمیم عنبرآلود …

نشست “اصفهان شناسی (6)”

پرویز پیران سخنران ششمین نشست اصفهان شناسی پیرامون مباحث گردشگری پایدار صحبت کرد. وی با اشاره به ظرفیت های فوق العاده اصفهان در جذب گردگشر خاطر نشان کرد: اینکه ما بتوانیم گفتگوی تمدن ها را در کشور احیا کنیم گسترش گردشگری پویا را فراهم می کند، اما باید این مسئله با روش درست صورت گیرد اینکه یک سری مطالعات تطبیقی انجام دهیم چاره ساز مسئله ما نیست ما باید به صورت علمی فرهنگ و تمدن خود را معرفی کنیم. گردشگری سنتی و گردشگری که در حال حاضر در دنیا مطرح است از جهاتی با هم تفاوت دارند، در بحث گردشگری پویا باید به این نکته توجه داشت که کوچکترین آثار و میراث کشور قابلیت شناسایی و درآمدزایی دارند و گردشگران باید با فرهنگ حضور در این آثار آشنا شوند و به صورت گذرا از آثار تاریخی بازدید نکنند.

نشست “اصفهان شناسی (7)”

آيدين آغداشلو در هفتمين نشست اصفهان شناسي با اشاره به نبوغ در مكتب اصفهان گفت: اصفهان شهری که در طول تاریخ، آرام آرام به حیات خود ادامه داده است. در حوالی سال 1000 هجری قمری، تصمیم می گیرد که شهر شهرها باشد. هنرمندان بزرگ از دور و نزدیک ایران به اصفهان مهاجرت می کنند و در کتابخانه سلطنتی گرد هم می آیند. حمایت پادشاه و جان مایه گرفتن نقاشی اصفهان از دوره شاهرخ تیموری باعث سرآمد شدن نقاشی ایران در نیمه اول قرن 10 هجری شد. شاگردان هنرمند بزرگ دوران رضا عباسی، خود مبدع کارهای جدیدی شدند. هنرمند ايراني آنچه را انجام مي داد كه فكر مي كرد بايد انجام دهد و در بعضی موارد تحت تأثير هنرهاي وارداتي نيز بوده است.

نشست “اصفهان شناسی (8)”

در نشست هشتم اصفهان از نگاهی دیگر، در خدمت استاد گرانقدر عکاسی جناب آقای رضانور بختیار، اصفهان را از لنز دوربینی که سالیان متمادی از دستان این بزرگوار آموخته و مناظر، صحنه ها و احساس هایی را ثبت کرده تجربه کردیم. گویی کمتر کسی توانسته به این میزان همدم و نزدیک به این انسان شریف شود. ایشان ضمن شرح تاریخچه عکاسی و خاطراتشان در زمینه شروع عکاسی در ایران پس از تحصیلات در انگلیس فرمودند: من دو تا کار کردم یکی اصفهان را و یکی زاینده رود را عکاسی کردم، زاینده رود با مادی هایش و باغ شهری که ما به عنوان اصفهان می شناختیم. عکس های گرفته شده حاصل تمام تجارب کسب شده ی من است. خیلی از عکس ها با هلکوپتر گرفته شده است.
ایشان تکنیک های عکس هایی را که با امکانات کم آن زمان گرفته اند را توضیح دادند و…

توسط | 2020-01-31T12:24:51+00:00 ژانویه 18th, 2020|Uncategorized|بدون ديدگاه